อัลลอฮฺ(ซุบฮฯ) ได้ตรัสในอายัตที่ 25 ซูเราะฮฺ อัลกะฮฺฟฺ ว่า

"พวกเขา ได้อยู่ในถ้ำสามร้อยปีและเพิ่มอีกเก้า"

เรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยก่อน มีชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งยอมเส่ียสละชีวิตที่สนุกสนานบนโลกนี้ หาแนวทางที่ถูกต้อง พระเจ้าผู้ทรงกำหนดแห่งสากลโลก เดินทางเข้าไปพำนักอยู่ในถ้ำและหลับอยู่ในนั้นเป็นเวลา 300+9 ปี

เมื่อชาวนะศอรอ(คริสเตียน) ที่อยู่บริเวณนัจรอน(ทางตอนใต้ของประเทศซาอุดิอาราเบียปัจจุบัน) ได้ยินอายัตนี้ พวกเขาก็กล่าวว่า "เรารู้จักสามร้อยปีดี แต่เก้าปีที่เพิ่่มขึ้นนี้มันคืออะไร" อัลลอฮฺจึงได้ประทานอายัตที่ 26

เลี้ยงละศีลอดด้วยเงินซะกาต

ถาม ..
            เชิญคนยากจนและคนขัดสนมาละศีลอดที่บ้านด้วยเงินซะกาตได้หรือไม่ ?

التوبة
เรื่อง “อัตเตาบะฮฺ”
(การสำนึกผิดและกลับตัว)

            อัตเตาบะฮฺหรือเตาบัต บรรดานักวิชาการอิสลาม(อุลามาอฺ)ได้ให้ทัศนะว่า เตาบัต(การสำนึกผิด) เป็นวาญิบที่ต้องกระทำในทุกความผิดที่ได้กระทำขึ้น

            การสำนึกผิดในกระทำในสิ่งที่ไม่ดีของมนุษย์ที่มีต่ออัลลอฮฺและความผิดนั้นไม่เกี่ยวกับบุคคลอื่นมี 3 เงื่อนไข คือ

             1.        ต้องถอนตัวจากการกระทำที่ไม่ดี(สิ่งที่ห้ามในศาสนา)
             2.        ต้องมีความสำนึกผิดในสิ่งที่ได้กระทำไป
             3.        จะต้องตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะไม่หวนกลับไปทำอย่างที่กระทำผิดนั้นอีก

              ถ้าขาดเงื่อนไขใดเงื่อนไขหนึ่งในสามเงื่อนไขนี้ จะไม่ถือว่าเป็นการสำนึกผิด

 الصيام
อัศศิยาม
(การถือศีลอด)

                อัศศิยาม เป็นคำที่กล่าวถึงการยับยั้ง อัลลอฮฺได้ตรัสว่า

 إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْماً 

                “แท้จริงฉันได้บนบานยับยั้งต่อผู้เมตตา(อัลลอฮฺ)” [1] หมายถึง ยับยั้งจากการพูดจา
                 อัศศิยามในที่นี้ หมายถึงการยับยั้งจากการละศีลอด ตั้งแต่รุ่งอรุณจนถึงดวงอาทิตย์ตกดิน พร้อมๆกับการตั้งใจ(เนียต)ถือศีลอด  

ความสำคัญของการถือศีลอด

              1.  รายงานจาก อะบีฮุรอยเราะฮฺ ท่านนบีมุฮำหมัด(ศอลฯ) ได้กล่าวว่า

             "قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ‏ لَهُ إِلاَّ الصِّيَامَ هُوَ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ وَالصِّيَامُ ‏جُنَّةٌ‏ ‏إِذَا كَانَ يَوْمُ صِيَامِ أَحَدِكُمْ فَلاَ ‏ ‏يَرْفُثْ ‏‏وَلاَ‏ ‏يَصْخَبْ‏ وَلاَ يَجْهَلْ ، ‏فَإِنْ شَاتَمَهُ أَحَدٌ أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ مَرَّتَيْنِ وَالَّذِي نَفْسُ ‏مُحَمَّدٍ ‏بِيَدِهِ ‏ ‏لَخُلُوفُ ‏ ‏فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ لِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ يَفْرَحُهُمَا إِذَا أَفْطَرَ فَرِحَ بِفِطْرِهِ وَإِذَا لَقِيَ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَرِحَ بِصَوْمِهِ"