الصيام
อัศศิยาม
(การถือศีลอด)

                อัศศิยาม เป็นคำที่กล่าวถึงการยับยั้ง อัลลอฮฺได้ตรัสว่า

 إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْماً 

                “แท้จริงฉันได้บนบานยับยั้งต่อผู้เมตตา(อัลลอฮฺ)” [1] หมายถึง ยับยั้งจากการพูดจา
                 อัศศิยามในที่นี้ หมายถึงการยับยั้งจากการละศีลอด ตั้งแต่รุ่งอรุณจนถึงดวงอาทิตย์ตกดิน พร้อมๆกับการตั้งใจ(เนียต)ถือศีลอด  

ความสำคัญของการถือศีลอด

              1.  รายงานจาก อะบีฮุรอยเราะฮฺ ท่านนบีมุฮำหมัด(ศอลฯ) ได้กล่าวว่า

             "قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ‏ لَهُ إِلاَّ الصِّيَامَ هُوَ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ وَالصِّيَامُ ‏جُنَّةٌ‏ ‏إِذَا كَانَ يَوْمُ صِيَامِ أَحَدِكُمْ فَلاَ ‏ ‏يَرْفُثْ ‏‏وَلاَ‏ ‏يَصْخَبْ‏ وَلاَ يَجْهَلْ ، ‏فَإِنْ شَاتَمَهُ أَحَدٌ أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ مَرَّتَيْنِ وَالَّذِي نَفْسُ ‏مُحَمَّدٍ ‏بِيَدِهِ ‏ ‏لَخُلُوفُ ‏ ‏فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ لِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ يَفْرَحُهُمَا إِذَا أَفْطَرَ فَرِحَ بِفِطْرِهِ وَإِذَا لَقِيَ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَرِحَ بِصَوْمِهِ"

zسورة البقرة

สูเราะฮฺ อัล-บะเกาะเราะฮฺ

(วัวตัวเมีย)

สูเราะฮฺ มะดานียะฮฺ[1]

สูเราะฮฺที่ 2 ทั้งหมด 286 อายะฮฺ

ความสำคัญของสูเราะฮฺ อัล-บะเกาะเราะฮฺ

          อิมาม อะหฺมัด มุสลิม อัตติรมีซี และอันนะซาอี ได้บันทึกไว้ว่า..รายงานจาก สูไฮล์ อิบนุ ชาลิฮฺ จาก บิดาของท่าน จาก อะบูฮุร็อยเราะฮฺ (รอฎิฯ) ว่า ท่านรอซูลุลลอฮฺ (ศ็อลฯ) ได้กล่าวว่า ..

"لَا تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ مَقَابِرَ وَإِنَّ الْبَيْتَ الَّذِي تُقْرَأُ فِيهِ ‏ ‏الْبَقَرَةُ ‏ ‏لَا يَدْخُلُهُ الشَّيْطَانُ "

        “พวกเจ้าจงอย่าทำให้บ้านของพวกเจ้าเป็นสุสาน(กุบูร) แท้จริงบ้านที่ข้างในบ้านอ่านอัลกุรอานสูเราะฮฺ อัล-บะเกาะเราะฮฺ ชัยฏอนจะไม่เข้าไปในบ้าน”

       รายงานจากอับดุลลอฮฺ อิบนุ มัสอูด ว่า ท่านรอซูลุลอฮฺ (ศ็อลฯ) ได้กล่าวว่า ..

"لا ألفين أحدكم يضع إحدى رجليه على الأخرى يتغنى ويدع سورة البقرة يقرؤها فإن الشيطان يفر من البيت تقرأ فيه سورة البقرة وإن أصغر البيوت الجوف الصفر من كتاب الله"

หลักปฏิบัติในศาสนาอิสลามประการที่สำคัญที่สุด... 

อันดับสาม  

                  จะต้องเชื่อมั่นต่อเรื่องและบัญญัติที่อุละมาอฺมุสลิม(ผู้รู้และผู้เชี่ยวชาญทางศาสนาอิสลาม หลายคน)ทั่วโลกที่ให้ทัศนะตรงกัน ถ้าผู้ใดไม่เชื่อจะตกเป็นมุรตัด แต่ ถ้าอุละมาอฺทุกมัซฮับ ทั้ง 4 มัซฮับ(คือ ชาฟีอี มะลีกี ฮัมบาลี และฮะนะฟี)[1] ให้ทัศนะตรงกัน แล้วมีผู้ไม่เชื่อจะถือว่าตกเป็นมุรตัดไม่ได้ และถ้าบรรดาอุละมาอฺ มัซฮับหนึ่งๆให้ทัศนะตรงกัน ถ้ามีผู้ไม่เชื่อก็ไม่ตกเป็นมุรตัดเช่นกัน แต่ไม่ควรจะปฏิเสธและละเมิดการปฏิบัติ และการบรรยายของอุละมาอฺหนึ่งๆ ในมัซฮับหนึ่งๆในเรื่องที่ไม่มีในอัลกุรอานและในหะดีษนบี เราจะปฏิบัติตามก็ได้ ไม่ปฏิบัติตามก็ได้  

 

            สาวมุสลิมะฮฺคนหนึ่งเป็นนักศึกษาเภสัชศาสตร์ ในการสอบเขาจะต้องดมแลชิมแอลกอฮอล์ที่มีขายอยู่ตามท้องตลาด ซึ่งไม่ใช่เหล้า และจำนวนที่ต้องชิมนั้นเป็นเพียงเล็กน้อยมาก เป็นแอลกอฮอล์ที่ใช้รักษาแผลและสารละลายที่มีลักษณะคล้ายแอลกอฮอล์อื่นเพื่อแยกแยะแอลกอฮอล์ออกจากสิ่งนั้น การกระทำแบบนี้ตามหลักศาสนาอิสลามทำได้หรือไม่? และโดยหลักการแล้วแอลกอฮอล์ทำเป็นยาได้หรือไม ?