มารยาทของผู้เรียน 

                 ผู้เรียนจะต้องมีมารยาทและหน้าที่มากหมาย แต่สามารถรวบรวมได้ใน 10 ประการต่อไปนี้ 

                 หน้าที่ที่ 1 : เน้นในเรื่องความสะอาดของจิต ห่างไกลจากพฤติกรรมและลักษณะที่ไม่พึงประสงค์

                 เมื่อความรู้เป็นการภักดีทางใจ เป็นการละหมาดภายในและการทำให้จิตเข้าใกล้อัลลอฮฺ การละหมาดจะถือไม่ว่าละหมาดถ้าไม่ได้ชะล้างความสะอาดจากภายนอกก่อน เช่นเดียวกันการภักดีภายในและการเสริมสร้างจิตใจด้วยความรู้จะถือว่าถูกต้องไม่ได้เว้นแต่ได้ชะล้างจากความสกปรกของพฤติกรรมและลักษณะที่ไม่เป็นที่พึงประสงค์

                 อัลลอฮฺได้ตรัสว่า
                 إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ
                 ความว่า : แท้จริงผู้กลับกลอกนั้นไม่สะอาด (อัต-เตาบะฮฺ : 9/28)

بسم الله الرحمن الرحيم       

        سڬل فوجي ترتنتو باڬي الله تعالى توهن يڠ كتوڠڬالن اي فد ذات دان صفات دان فربواتن. دان مدهمدهن ممبري رحمة سرت ممبسركن دان مسجهتراكن اي اكن همباڽ دان نبيڽ دان رسولڽ يڠ فيليهن، دان اتس سكلين كالوارڬاڽ دان صحابتڽ دان يڠ مڠيكوت مريكئيت دڠن كباجيكن هيڠڬ هاري يڠ كمدين.

4               หะดีษเฎาะอีฟ (حديث ضعيف)[1] คือ หะดีษที่มีผู้เล่าเป็นผู้ที่หลงลืมง่าย หรือเป็นผู้ที่ชอบพูดเท็จ หรือเป็นผู้ที่ชอบเล่านิทาน หรือเป็นผู้ที่ประพฤติตัวไม่ดี และเป็นผู้เล่าภายหลังจากรุ่นเศาะฮาบะฮฺลงมา หะดีษประเภทนี้จะเชื่อก็ได้ ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร[2]

5.               หะดีษมุงกัรฺ(حديث منكر)[3] หรือหะดีษเมาฎูอฺ (حديث موضوع)[4] เป็นหะดิษที่เชื่อไม่ได้ ปฏิบัติตามไม่ได้ เพราะเป็นหะดีษของผู้ที่ประสงค์ร้ายต่อศาสนาอิสลาม เช่น ชนยิว แต่งขึ้นมา

หะดีษที่ 11 

        وَعَنْ أبي الْعَبَّاسِ عَبْدِ اللهِ بْنِ عبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَِّلب رَضِي الله عنهما، عَنْ رسول الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم  ، فِيما يَرْوى عَنْ ربِّهِ ، تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ :

 «إِنَّ الله كتَبَ الْحسناتِ والسَّيِّئاتِ ثُمَّ بَيَّنَ ذلك : فمَنْ همَّ بِحَسَنةٍ فَلمْ يعْمَلْهَا كتبَهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عِنْدَهُ حسنةً كامِلةً وَإِنْ همَّ بهَا فَعَمِلَهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عَشْر حَسَنَاتٍ إِلَى سَبْعِمَائِةِ ضِعْفٍ إِلَى أَضْعَافٍ كثيرةٍ ، وَإِنْ هَمَّ بِسيِّئَةِ فَلَمْ يَعْمَلْهَا كَتَبَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ حَسَنَةً كامِلَةً ، وَإِنْ هَمَّ بِها فعَمِلهَا كَتَبَهَا اللَّهُ سَيِّئَةً وَاحِدَةً»         متفقٌ عليه .

ความหมายหะดีษ  

           รายงานจาก อะบู อัลอับบาส คือ อับดุลลอฮฺ อิบนุอับบาส อะนุ อับดุลมุฏฏอลิบ – รอฎิยัลลอฮุอันฮุมา- จากที่ท่านเราะซูลุลลอฮฺ – ศ็อลลอลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม- ได้อธิบายความหมายในสิ่งที่ได้รับพระผู้อภิบาลของเขา –ตะบาเราะกะวะตะอาลา- โดยได้กล่าวว่า

           “แท้จริงอัลลอฮฺได้ทรงบันทึกกำหนดความดีและความไม่ดี”.. แล้วได้ให้รายละเอียดในสิ่งนั้นว่า .. “ผู้ใดตั้งใจที่จะกระทำในสิ่งที่ดีและไม่ได้กระทำ  อัลลอฮฺ-ตะบาเราะกะวะตะอาลา-ก็จะทรงบันทึกที่พระองค์เป็นหนึ่งความดีที่ครบถ้วน  และเมื่อตั้งใจแล้วและได้กระทำในความดีนั้น อัลลอฮฺก็จะบันทึกที่พระองค์เป็นจำนวนสิบความดีถึงเจ็ดร้อยเท่า จนหลายเท่าตัว และเมื่อตั้งใจจะกระทำในสิ่งที่ไม่ดีและไม่ได้กระทำในสิ่งนั้น อัลลอฮฺก็จะบันทึกที่พระองค์ด้วยความดีหนึ่งความดี และถ้าตั้งใจกระทำความชั่วและได้กระทำในความชั่วนั้น อัลลอฮฺก็จะบันทึกความชั่วหนึ่งความชั่ว”  

            มุตตะฟะกุนอะลัยฮฺ (ทั้งอัลบุคอรีย์และมุสลิมได้บันทึกพ้องกัน)